Kolej     |     Tramwaje     |     Metro     |     Mapa sieci trakcyjnej     |     Symulator tramwaju NGT6

Autor     |     Strona     |     Kontakt     |     Linki     |     Fotorelacje     |     Książka Gości    


Tramwaje

Powrót

Sieć trakcyjna 0,6kV DC:

Zasilanie sieci:
- Ogólne informacje o zasilaniu
- Podstacje trakcyjne
- Punkty zasilające
- Odłączniki sieciowe
- Sekcjonowanie
- Zabezpieczenie odgromowe
- Punkty powrotne























































1) Ogólne informacje o zasilaniu
Zasilanie sieci trakcyjnej tramwajowej odbywa się prądem stałym o napieciu 600V dostarczanym z podstacji trakcyjnej do przewodu jezdnego za pośrednictwem kabli zasilających.

Jak już było wspomniane w ogólnym opisie, do sieci jezdnej doprowadzony jest begun dodatni sieci trakcyjnej natomiast tory, czyli sieć powrotna mają biegun ujemny (wyjątki w: Łodzi, Częstochowie, Elblągu, Grudziądzu i Gorzowie Wielkopolskim, gdzie (+) jest w szynach, a (-) w sieci jezdnej).


Schemat zasilania


Tramwaj odbiera energię elektryczną z przewodu jezdnego za pomocą odbieraka prądu (pantografu). Ślizg pantografu, który dotyka przewodu jezdnego wykonany jest z grafitu (dobry i twardy przewodnik).

Kliknij aby powiększyć    Odbierak prądu (pantograf)


Prawidłowy docisk odbieraka prądu (ślizgacza) do przewodu jezdnego powinien wynosić około 7 - 9kg.
Odbieraki prądu stosowane w tramwajach, w przeciwieństwie do kolejowych, nie posiadają dociskania pneumatycznego. Pantografy tramwajowe są dociskane tylko za pomocą sprężyn naciągających.
Dokładny opis odbieraków prądu zamieszczony jest w działach prezentujących poszczególne modele tramwajów.





Do początku strony




2) Podstacje trakcyjne:
Ustawione są przy trasach tramwajowych i służą do zamiany napięcia przemiennego o średnim napięciu - w Krakowie: 15kV, w Katowicach 20kV, a w Łodzi czasem tylko 6kV dostarczanego z sieci energetyki zawodowej na prąd stały o napięciu 600V (- 200 / +150 V) wykorzystywany do zasilania tramwajów.
W Krakowie na dzień 7 czerwca 2014 roku jest 29 podstacji trakcyjnych.
W Warszawie na dzień 18 lipca 2006 roku jest 41 podstacji trakcyjnych.

Kliknij aby powiększyć    Podstacja trakcyjna (naziemna) - Kraków

Kliknij aby powiększyć    Podstacja trakcyjna (podziemna) - Kraków

Kliknij aby powiększyć    Podstacja trakcyjna (naziemna) - Warszawa

Kliknij aby powiększyć    Podstacja trakcyjna (naziemna) - Bytom

Kliknij aby powiększyć    Tabliczka informacyjna na podstacji


Praca transformatora przetwarzającego napięcie powoduje jego nagrzewanie w związku z czym musi on być chłodzony (klimatyzowany).
Poniższa fotografia przedstawia karaty wywietrznikowe w podstacji podziemnej doprowadzające powietrze z zewnątrz do urządzeń chłodzących transformator.

Kliknij aby powiększyć    Kraty wywietrznikowe na podstacji


Każda podstacja posiada zabezpieczenia, które rozłączają dopływ prądu do sieci w przypadku jej awarii (np. zerwanie lub przebicie sieci) lub na skutek przeciążeń.
Za rozłączanie / załączanie zasilania odpowiadają wyłączniki szybkie. W ich skład wchodzi między innymi wyzwalacz posiadający cewkę ze zworą w środku. Jeśli prąd w sieci przekroczy wartość nastawioną, zwora uderza w zamek i otwiera wyłącznik. Wartości dla wyłączników szybkich mogą być ustawiane na prąd od 1200 do 3500A w zależności od podstacji i nasilenia ruchu na trasach z niej zasilanych. Rozłączenie zasilania nastąpi również na skutek zwarcia w sieci trakcyjnej np. w wyniku przebicia izolatora na słupie trakcyjnym lub zetknięcia się sieci jezdnej z powrotną (zerwanie sieci).
W przypadku rozłączenia zasilania układ UPL (Układ Próby Linii) wykonuje pomiar oporności sieci jezdnej w stosunku do szyn. Jeżeli izolacja okaże się prawidłowa układ SPZ (Samoczynne Ponowne Załączanie) automatycznie załączy zasilanie. Jeżeli natomiast wynik próby linii będzie negatywny, zostanie przeprowadzony kolejny pomiar. W sumie pomiary, a więc i próby załączenia zasilania, mogą powtórzyć się trzykrotnie. Przy czwartym negatywnym rezultacie wyłącznik szybki zostanie zablokowany na stałe i konieczna będzie ingerencja człowieka w celu jego odblokowania i załączenia zasilana oczywiście po wcześniejszym sprawdzeniu stanu sieci trakcyjnej. Przeciążenie sieci może być spowodowane na przykład zbyt dużą ilością składów tramwajowych ruszających na raz.


Energia elektryczna z bieguna dodatniego transformatora przekazywana jest do szyny prądu stałego, na której znajdują się wyłączniki zasilaczy. Od wyłączników tych natomiast odchodzą kable zasilające doprowadzające energię elektryczną do poszczególnych punktów zasilających zlokalizowanych na trasach tramwajów. Na kablach zasilających (jak również powrotnych) w pewnych odstępach nalepiane są naklejki z informacją, do którego punktu zasilającego dany kabel doprowadza energię.

Klknij aby powiększyć  Szpula z kablem zasilającym

Kliknij aby powiększyć    Kable zasilające biegnące z podstacji do punktów zasilających


Po ułożeniu kabli w wykopie przykrywa się je folią, a następnie wykop zasypuje się ziemią. Folia zabezpiecza przed uszkodzeniem kabli w przypadku ewentualnego późniejszego rozkopywania miejsca ich przebiegu.

Kliknij aby powiększyć    Kable zasilające przykryte folią




Do początku strony





3) Punkty zasilające:

Punkty zasilające to miejsca w których następuje zasilanie sieci jezdnej napięciem doprowadzonym kablami zasilającymi z podstacji trakcyjnej.

Klknij aby powiększyć  Przykładowy punkt zasilający


Punkt zasilający zasila jedną sekcję zasilania. Sekcje te są od siebie odizolowane izolatorami sekcyjnymi. W ramach jednej sekcji zasilania może występować kilka odcinkow zasilania również oddzielonych od siebie izolatorami sekcyjnymi.


Schemat zasilania sieci jezdnej z podziałem na sekcje zasilania.


Dzięki zastosowaniu w podstacji trakcyjnej wyłączników zasilaczy możliwe jest ręczne wyłączenie zasilania w danej sekcji zasilania bez konieczności pozbawiania zasilania całego rejonu zasilania danej podstacji.
Podział sieci jeznej za pośrednictwem izolatorów sekcyjnych nazywa się sekcjonowaniem podłużnym. Opis sposobów i funkcji sekcjonowania opisany jest w dalszej części.


Punkty zasilające mogą być jedno, dwu lub trzykablowe. Ilosć doprowadzonych kabli zasilających jest zależna od obciążeń prądowych występujących w sekcji, którą dany punkt zasila.


Ogólny schemat połączeń punktów zasilających


Kliknij aby powiększyć    Osłony kabli doprowadzonych z podstacji (punkt 2-kablowy)


Kable zasilające doprowadzone do poszczególnych punktów zasilających przyłączone są do odłączników sieciowych, które działają równolegle do wyłączników zasilaczy z tą różnicą, że odłączniki sieciowe nie posiadają urzadzeń pomiaru prądu i komór gaszenia łuków elektrycznych i dlatego powinny być odłączane w stanie bezprądowym, czyli po wcześniejszym odłączeniu zasilania wyłącznikiem zasilacza. (opis w dalszej cześci).

Kliknij aby powiększyć    1 kabel zasilający i 1 odłącznik sieciowy (punkt 1-kablowy)

Kliknij aby powiększyć    2 kable zasilające i 2 odłączniki seiciowe (punkt 2-kablowy)

Kliknij aby powiększyć    3 kable zasilające i 3 odłączniki sieciowe (punkt 3-kablowy)


Od odłączników sieciowych odchodzą natomiast kable połączone z sieciami jezdnymi za pomocą specjalnych zacisków. Zacisk zasilający służy do przyłączenia kabla do przewodu jezdnego, natomiast zacisk podwójny przytwierdza kabel do liny nośnej.
Sieci jezdne obydwu torów zasilane są nierozłącznie dlatego od odłączników sieciowych każdego z kabli zasilających odchodzą co najmniej dwa kable. Każdy z nich jest przyłączony do sieci jezdnej danego toru.

Kliknij aby powiększyć    Przyłącza zasilania sieci jezdnej (opis na pow.)

Kliknij aby powiększyć    Zaciski zasilające - przewód jezdny (opis na powiększeniu)

Kliknij aby powiększyć    Zaciski podwójne - lina nośna (opis na powiększeniu)


Dawniej do przyłączenia kabli do liny nośnej stosowano uchyty śrubowe typu "U", a do przewodu jezdnego uchwytu zaciskowego równoległego.



W sieci trakcyjnej Tramwajów Warszawskich Sp. z o.o. od pewnego czasu wprowadzane zostaje niezależne zasilanie sieci jezdnych poszczególnych torów. Co ciekawe w takim rozwiązaniu dochodzące kable zasilające dołączone są do jednego odłącznika sieciowego (np. 2 kable do jednego odłącznika).
Powyżej opisane rozwiązanie przedstawia poniższa fotografia:

Kliknij aby powiększyć   
Punkt zasilający dwukablowy
z jednym odłącznikiem sieciowym
zasilający tylko sieć prawego toru






Do początku strony





4) Odłączniki sieciowe:
Są to urządzenia stycznikowe pozwalające na ręczne załączanie / odłączanie napięcia w sieci trakcyjnej. Zainstalowane są one na słupach trakcyjnych lub obiektach pomiędzy kablem zasilającym doprowadzającym napięcie z szyny prądu stałego podstacji, a krótkimi kablami zasilającymi połączonymi z siecią jezdną.



Odłącznik sieciowy typu OKZ


Klknij aby powiększyć   Odłączniki sieciowe typu OKZ

Klknij aby powiększyć   Dźwignia napędowa z zabezpieczeniem




Odłącznik sieciowy typu U


Kliknij aby powiększyć   
Odłącznik sieciowy typu U (opis na powiększeniu)


Kliknij aby powiększyć      Kliknij aby powiększyć   
Szczęki i zwora odłącznika typu U


Kliknij aby powiększyć   
Odłączniki sieciowe typu U na słupie




Kliknij aby powiększyć    Rury napędowe odłącznika typu U

Kliknij aby powiększyć    Inny typ przegubu rur napędowych odłącznika typu U

Kliknij aby powiększyć    Dźwignia napędowa z zabezpieczeniem typu U


Odłączanie / załączanie zasilania polega na odblokowaniu dźwigni napędowej i odpowiednim jej przesunięciu (do góry lub na dół). W wyniku tego przesunięcia rura napędowa odpowiednio odciągnie lub przyciągnie styki odłącznika.

Ręczne odłączanie / załączanie zasilania odłącznikiem sieciowym powinno odbywać się bez prądu, to znaczy, że podczas manewru odłączania / załączania napięcie powinno być odłączone w podstacji za pomocą wyłącznika zasilacza, tak aby na stykach odłącznika nie było prądu.
Taka kolejność działania jest wskazana dla przedłużenia żywotnosci odłączników sieciowych.
Odłączanie / załączanie zasilania podczas, gdy na odłączniku sieciowym jest napięcie powoduje, że w momencie rozwierania / zwierania styków odłącznika powstaje łuk elektryczny, który może powoli przepalić styki co doprowadzi uszkodzenia odłącznika i koniecznosci wymiany styków na nowe.
W odłącznikach typu U zastosowano różki wydmuchowe (k), które przejmują na siebie powstający łuk elektryczny nie niszcząc przy tym styków. Wygląda to w ten sposób, że gdy styki są połączone (zasilanie jest załączone) różki obydwu styków również są ze sobą połączone (nachodzą na siebie). Gdy zaczynamy rozwierać styki (powierzchnie stykowe nie stykają się) rózki nadal utrzymują połączenie i dopiero po pełnym odciągnięciu różki się rozchodzą (rozłączają) i na nich powstaje łuk elektryczny. W związku z tym wypalają się różki, ktore można łatwo wymienić, a styki pozostają nienaruszone.
Analogicznie wygląda sytuacja przy załączaniu napięcia. Gdy zaczynamy podnosić dźwignię najpierw łączą się różki, na których powstaje łuk elektryczny i następuje załączenie zasilania, a dopiero po całkowitym podniesieniu dźwigni zostają dopchnięte styki.
Odłączanie zasilania gdy odłącznik jest pod napięciem powinno być wykonywane tylko w sytuacjach szczególnych - gdy jest to naprawdę konieczne (np. w przypadku sytuacji awaryjnej gdy nie ma czasu na wcześniejsze odłączenie zasilania w podstacji trakcyjnej).


Jeden odłącznik sieciowy odpowiada za załączanie / rozłączanie zasilania dla obydwu kierunków jazdy, gdyż sieci jezdne obydwu torów zasilane są nierozłącznie (jednocześnie).
Od każdego odłącznika odchodzą więc dwa kable zasilające. Jeden z nich połączony jest z siecią jezdną jednego toru, a drugi z siecią jezdną drugiego toru.
Z reguły stosuje się po dwa odłączniki w danym punkcie zasilania, czyli w sumie do każdego z przewodów dochodzą po 2 kable zasilające. Jest to zabezpieczenie na wypadek awarii jednego z przewodów jak również umożliwienie większego poboru prądu z sieci jezdnej. Przykładowo jeżeli maksymalne obciążenie odłącznika może wynosić 2000A to przy zastosowaniu dwóch odłączników w punkcie zasilania możliwy pobór prądu wzrasta dwukrotnie, czyli do wartości 4000A
Występują również punkty zasilania z trzema odłącznikami lub tylko z jednym. W pierwszym przypadku jeden z zasilaczy wraz z odłącznikiem może pełnić funkcję rezerwową. Natomiast w przypadku punktu zasilania z jednym odłącznikiem możliwe są sytuacje, że od odłącznika odchodzą po cztery kable zasilające (2 na przewód) lub 2 kable zasilające (1 na przewód).

Ilość odłączników, a co się z nimi wiąże zasilaczy (kabli zasilających) jest zależna od obciążenia prądowego na danym odcinku, od długości odcinków zasilania (zob. sekcjonowanie), itp. Każdy przypadek jest w sumie do indywidualnego rozpatrzenia, gdyż różnorodność sieci trakcyjnej (szczególnie właśnie miejskiej) uniemożliwia przyjęcie jednego schematu dla wszystkich jej elementów.



Automatyczne napędy odłączników:
Odłączanie / załączanie zasilania przy zastosowaniu automatycznego napędu odłącznika jest realizowane poprzez elektryczny siłownik. Na skutek obrotów silnika elektrycznego siłownika następuje odpowiednio przesunięcie rury napędowej w odpowiednim kierunku co spowoduje załączenie lub odłączenie zasilania.

Kliknij aby powiększyć    Skrzynia z napędem automatycznym

Kliknij aby powiększyć    Panel sterowniczy napędu automatycznego (opis na pow.)






Do początku strony





5) Sekcjonowanie sieci:
Sekcjonowanie sieci polega na podzieleniu sieci jezdnej na sekcje / odcinki zasilania. Podział taki ma na celu możliwość odłączenia od zasilania tylko fragmentu sieci na danej trasie bez konieczności rozłączania prądu na wszystkich trasach.
Sekcjonowanie powoduje również, że nie następują duże spadki napięcia w sieci, ponieważ każdy z odcinków zasilany jest z osobnego punktu zasilającego.

Gdyby sieć trakcyjna nie była podzielona na odcinki następowałyby duże różnice napięć na jej długości. W miejscu zasilania napięcie byłoby prawidłowe natomiast im dalej od niego napięcie obniżałoby się wraz z odległością. Sieć jest podzielona w takich miejscach, aby na każdym odcinku było utrzymane mniej więcej jednakowe napięcie 600V (-200 / + 150V).
W krakowskiej sieci trakcyjnej na dzień 1 listopada 2004 roku jest 148 odcinków zasilania.


Izolatory sekcyjne to elementy, które powodują rozdział sieci na odcinki zasilania nie zakłócając przy tym pracy odbieraka prądu ślizgającego się po przewodach jezdnych.
Montuje się je podłużnie pomiędzy dwa przewody jezdne odcinków sieci o osobnym zasilaniu.
Część izolująca izolatora sekcyjnego wykonana jest np. z tarnamidu, poliamidu lub szkłolamitu. Są to materiały nie przewodzące napięcia elektrycznego.

Podczas przejazdu ślizgacza pantografu z jednego odcinka zasilania na drugi, pod izolatorem może powstać łuk elektryczny, który szkodliwie wpływa na materiał izolacyjny powodując jego wypalanie, co w konsekwencji mogłoby doprowadzić do uszkodzenia izolatora sekcyjnego. Aby ograniczyć niszczenie izolatora na skutek łuku elektrycznego stosuje się specjalne różki wydmuchowe, które przejmują na siebie powstający łuk elektryczny nie niszcząc przy tym izolatora.


Przykładowe schematy izolatorów w trakcji tramwajowej:

 

Kliknij aby powiększyć    Izolator sekcyjny (opis na powiększeniu)



 

Kliknij aby powiększyć    Izolatory sekcyjne

Ten typ izolatora jest eksploatowany jest zbliżony do poprzedniego z różnicą polegającą na zastosowaniu rożków wydmuchowych jedynie dla kierunku jazdy. Nie posiada on również prowadnicy środkowej - ślizg pantografu ślizga się bezpośrednio po części izolującej.



 

Kliknij aby powiększyć    Izolator sekcyjny (opis na powiększeniu)

Kliknij aby powiększyć    Izolator sekcyjny (widok z góry)



 

Kliknij aby powiększyć    Izolator sekcyjny (opis na powiększeniu)



Izolatory w sieci trakcyjnej tramwajowej przyczepia się wraz z przewodami jezdnymi do wysięgu pomocniczego wysięgnika lub linki nośnej zawieszenia.
W przypadku sieci jezdnej łańcuchowej, lina nośna jest również pod napięciem dlatego konieczne jest jej sekcjonowanie czyli analogicznie jak z przewodem jezdnym podzielenie na odcinki. Izolator umieszcza się pomiędzy dwoma odcinkami liny nośnej osobnego zasilania nad izolatorem sekcyjnym przewodu jezdnego.

  Izolatory sprzączkowe na linie nośnej


Zgodnie z przepisami obowiązującymi w komunikacji tramwajowej dla uniknięcia uszkodzenia aparatury elektrycznej tramwaju w związku z nagłą różnicą napięć jaka może występować pomiędzy dwoma odcinkami rozdzielonymi przez izolator, przejazd pantografu pod izolatorem sekcyjnym powinien odbywać się bez poboru prądu - jazda z wybiegu. Różnica napięć na odcinkach jest spowodowana spadkami napięć związanymi z odległością od punktu zasilającego oraz natężeniem prądu pobieranym przez tramwaje. Nagły skok napięcia mógłby uszkodzić aparaturę elektryczną nie przygotowaną na nagłe przyjęcie podwyższonego napięcia. Dodatkowo przejazd na wybiegu przedłuża żywotność izolatora.
Gdy motorniczy przypadkowo przejedzie pod izolatorem z poborem prądu w wagonie odczuwalne jest mocne szarpnięcie związane z wjazdem pantografu z izolatora (brak napięcia) na odcinek zasilany. Wtedy też może dojść do uszkodzenia aparatury elektrycznej wagonu na skutek nagłego otrzymania przez nią prądu o przykładowo wyższym napięciu niż dotychczas.


Na niektórych słupach trakcyjnych przy których umieszczone są izolatory sekcyjne montowane są odłączniki sekcyjne zwane potocznie zwieraczami sekcyjnymi. Ich zasada działania jest analogiczna do odłączników sieciowych natomiast stuosuje się je w celu połączenia lub rozłączenia napięcia na odcinkach izolowanych przez izolator na przykład gdy wystąpi awaria punktu zasilającego jednego z odcinków. W takiej sytuacji punkt zasilający jednego odcinka przejmuje również zasilanie drugiego odcinka sieci trakcyjnej. Po usunięciu awarii zapsutego zasilacza rozwiera się odłącznik sekcyjny i załącza się odłącznikiem sieciowym już sprawny punkt zasilający.
Rozmieszczenie odłączników sekcyjnych ma na celu zapewnienie możliwie dużej ilości konfiguracji zasilania, tak by było możliwe ograniczenie do minimum utrudnień w ruchu na wypadek awarii zasilania w danym rejonie zasilania.

 
Schemat połączenia odcinków (odłączniki sekcyjne)


Odłączniki sekcyjne mogą również cały czas pracować w pozycji załączonej dla utrzymania ciągłości zasilania gdy na daną sekcję zasilania przypada kilka odcinków zasilania.

 
Schemat zwarcia odcinków w sekcji zasilania


Zwieranie izolatorów może się odbywać za pośrednictwem odłączników sekcyjnych lub poprzez zamontowanie linki łączącej dwa odcinki ze sobą.


Kliknij aby powiększyć    Odłącznik sekcyjny typu U

Kliknij aby powiększyć    Przewody łączące odcinki z odłącznikiem

Kliknij aby powiększyć    Dźwignia napędowa z zabezpieczeniem odłącznika typu U



Poniższy schemat i zdjęcia przedstawiają odłącznik sekcyjny typu RNT 3,6 produkcji Zakładu Produkcyjno- Remontowego Energetyki "Jedlicze" Spółka z o.o.
Ten typ odłącznika wykorzystywany jest również jako odłącznik sieciowy do rozłączania zasilania.
Występuje on również w wersji ze stykiem uszyniającym (opis styków uszyniających w dalszej części).


Odłącznik sieciowy typu RNT 3,6


Klknij aby powiększyć   Odłącznik sekcyjny typu RNT 3,6 (opis na pow.)

Klknij aby powiększyć   Dźwignia napędowa z zabezpieczeniem RNT (opis na pow.)




W sytuacji, gdy izolator sekcyjny oddziela od siebie odcinek zasilany od odcinka niezasilanego znajdującego się nad torem postojowym (awaryjnym) stosuje się odłączniki sekcyjne ze stykiem uszyniającym.
Takie rozwiązanie można spotkać na przykład na pętlach posiadających wspomniane wyżej tory postojowe (awaryjne) do szybkiej rewizji / naprawy wagonów tramwajowych, jak również na zajezdniach. Uszynienie jest dodatkowym zabezpieczeniem dla personelu obsługującego wagon podczas szybkiej naprawy (np. wymiana listw grafitowych na obieraku prądu).


Odłącznik sekcyjny typu OKZ ze stykiem uszyniającym


Kliknij aby powiększyć    Odłącznik sekcyjny typu OKZ ze stykiem uszyniającym


Zwieranie odcinków sieci jezdnej w odłączniku typu OKZ ze stykiem uszyniającym polega na odblokowaniu dźwigni napędowej i odpowiednim jej przesunięciu (do góry lub na dół).
Jeżeli dźwignia napędowa zostanie przesunięta z położenia górnego w położenie dolne to rura napędowa dociśnie ramię noża ze szczeką styku uszyniającego na tym styku, a ramię ze szczęką styku zasilania zostanie podniesione, w wyniku czego zasilanie zostaje odłączone, a odłącznik z odcinkiem niezasilanym sieci jest uszyniony.
Podczas manewru odwrotnego, gdy dźwignia napędowa zostanie przesunięta z położenia dolnego do górnego nastapi zwarcie styku zasilania i rozwarcie styku uszynienia w wyniku czego odłącznik jest zwarty i napięcie zostaje przekazane na odcinek niezasilany.





Odłącznik sekcyjny typu U ze stykiem uszyniającym


Kliknij aby powiększyć    Odłącznik sekcyjny typu U ze stykiem uszyniajcym (opis na pow.)


Zwieranie odcinków sieci jezdnej odłącznikem typu U również polega na odblokowaniu dźwigni napędowej i odpowiednim jej przesunięciu (do góry lub na dół) jednak kierunki ruchów dźwigni napędowej dla manewru załączania / odłączania są przeciwne niż w odłączniku typu OKZ.
Jeżeli dźwignia napędowa zostanie przesunięta z położenia górnego w położenie dolne to rura napędowa odciągnie zworę U od szczęk zasilających od siebie, a styk uszynienia zostanie zaciśnięty w szczęce uszynienia w wyniku czego zasilanie zostaje odłączone, a odłącznik z odcinkiem niezasilanym sieci jest uszyniony.
Podczas manewru odwrotnego, gdy dźwignia napędowa zostanie przesunięta z położenia dolnego do górnego nastapi odciągnięcie szczęki uszynienia od styku uszynienia, a wciśnięcie szczęki ruchomej (zwory U) do nieruchomych szczęk zasilania w wyniku czego odłącznik jest zwarty i napięcie zostaje przekazane na odcinek niezasilany.

Kliknij aby powiększyć    Tor awaryjny na pętli Bieżanów Nowy




Do początku strony




6) Zabezpieczenie odgromowe:
Zabezpieczeniem odgromowym sieci trakcyjnej są odgromniki, które instaluje się na konstrukcjach wsporczych w miejscach gdzie wsytępują otwarte końce sieci jezdnej oraz tam, gdzie znajdują się zasilacze bez styku uszyniającego. W przypadku pojawienia się w sieci trakcyjnej przepięcia o znacznej wartości następuje zadziałanie odgromnika i odprowadzenie ładunku do szyn.

Kliknij aby powiększyć    Odgromnik na słupie trakcyjnym (opis na powiększeniu)




Do początku strony




7) Punkty powrotne:
Odporowadzenie prądu powrotnego z szyn do podstacji trakcyjnej jest realizowane za pośrednictwem kabli powrotnych. Kable powrotne biegną ziemią z szyny minusowej zespołu postownikowego podstacji trakcyjnej do poszczególnych punktów powrotnych zlokalizowanych przy trasach tramwajowych.

W skład punktów powrotnych wchodzą skrzynie zbiorcze punktu powrotnego, skrzynie osłonowe przyłączy kabli do szyn oraz zespół kabli połączeniowych.
W skrzyniach zbiorczych na specjalnych listwach zaciskowych łączą się kable przyłączone do poszczególnych szyn torowiska z kablami powrotnymi biegn±cymi do podstacji.

Kliknij aby powiększyć    Skrzynia zbiorcza punktu powrotnego (Kraków)

Kliknij aby powiększyć    Skrzynia zbiorcza punktu powrotnego (Gdańsk)

Kliknij aby powiększyć    Skrzynia zbiorcza punktu powrotnego (Wrocław)


Skrzynie osłonowe mają natomiast za zadanie osłonę przyłączy kabli do szyn. W przypadku gdy torowisko zasypane jest tłuczniem lub znajduje się w jezdni, skrzynie umożliwiają bezproblemową inspekcję / naprawę przyłączy bez konieczności odsypywania tłuczna, czy też rozkuwania jezdni.

Kliknij aby powiększyć    Skrzynia osłonowa przyłączy kabli do szyn


Kable ze skrzyń zbiorczych do przyłączy biegną w gruncie, w specjalnych rurowych osłonach i peszlach. Jedną z takich osłon prezentuje poniższa fotografia:

Kliknij aby powiększyć    Osłona kabli biegnących do przyłącza szyny


Punkty powrotne mogą być jedno, dwu, trzy lub czterokablowe. Ilość doprowadzonych kabli jest uwarunkowana poborem prądu jaki występuje na danym odcinku sieci. Poniższy schemat przedstawia ogólnie połączenia sieci powrotnej.


Ogólny schemat połączeń sieci powrotnej



Jak wynika z powyższego schematu każdy kabel powrotny doprowadzony jest do indywidualnej skrzyni zbiorczej, z której odchodzą kable połączeniowe - po jednym kablu do każdej z szyn torowiska. Do poszczególnych szyn przyłączonych jest tyle kabli połączeniowych, ile do punktu powrotnego doprowadzonych jest kabli powrotnych.

Kliknij aby powiększyć    Skrzynie zbiorcze (opis na powiększeniu)

Kliknij aby powiększyć    Przyłącza kabli do szyny (opis na powiększeniu)

Kliknij aby powiększyć    Kabel powrotny (opis na powiększeniu)


W celu zainstlowania kabli połączeniowych do szyn, w szyjkach szyn wywierca się otwory, w których następnie mocuje się końcówki przewodów za pośrednictwem pierścieni i śrub. Obok otworów do przymocowania końcówek kabli wywierca się otwory służaące do przykręcenia skrzyń osłonowych przyłączy.
Dawniej końcówki kabli były spawane do szyjek szyn.

Kliknij aby powiększyć    Wiercenie otworu w szyjce szyny (opis na powiększeniu)

Kliknij aby powiększyć    Wywiercone otwory (opis na powiększeniu)


Gdy otwory przyłączeniowe są już wywiercone wkłada się w nie specialne pierścienie, a następnie instaluje końcówki przewodów za pomocą śrub tak, że główki śrub poprzez podkładki opierają się o szyjkę szyny, a nakrętki nakręcane są od strony końcówek przewodów.

Kliknij aby powiększyć    Pierścienie w otworach

Kliknij aby powiększyć    Zamocowanie końcówek kabli do szyn (opis na pow.)

Kliknij aby powiększyć    Główki śrub mocujących kable i skrzynię (opis na powiększeniu)



W Gdańsku nie stosuje się skrzynek osłonnych przy przyłączach kabli do szyn. Kable doprowadza się do prostokątnego kawałka blachy przyspawanego do spodu stopy szyny. W blasze tej wywiercona jest odpowiednia dla punktu powrotnego liczba otworów, do których mocuje się końcówki kabli za pośrednictwem śrub.

Kliknij aby powiększyć    Przyłącza kabli do szyny bez szkrzynki osłonnej (opis na pow.)





Do początku strony



Powrót





Autor     |     Strona     |     Kontakt     |     Linki     |     Książka Gości    

©2004-2017 TRANSPORT SZYNOWY
www.transportszynowy.pl